Svo mikið fyrir farfuglaheimilið! Stelpurnar komu honum beint í þríhyrning. Hann vildi bara hrökkva í hljóði, en með svona herbergisfélaga myndi það ekki fara fram hjá neinum. Af andlitssvipnum að dæma fannst honum þríhyrningurinn góður. Og ljósurnar hrökklast alveg jafn mikið af sér og hann!
Nemendur voru komnir í próf þegar þeir komu heim til kennarans. Þeir töluðu saman og sýndu ljúfa unga líkama sinn. Svo ákvað hann að ríða þeim hvorum í munninn, en á sama tíma. Á meðan hann grillaði annan var hinn alltaf til staðar, strauk og hvetjandi. Leiðbeinandinn er að vísu enginn fífl - hann er með stelpurnar í rassgatinu, endalaust, nennir ekki að æfa lengi.
Þeir eru með besta rassinn.)